Löngu tímabært að setja einhvern punkt við þessa síðu.

hættur í bili, kem kannski tilbaka síðar

so long....

Hæ valdimar minn...
Mikið er ég alltaf glaður að sjá að þú ert að skrifa í gestabókina, gleður mig.
Ég er búinn að fara á tvenna mjög skemmtilega tónleika núna á undanförnum vikum. Þeir voru býsna ólíkir, ég skal segja þér frá þeim á næstunni, skrifa smá pistil hérna á síðunni. Vona að þið hafið það öll gott, vertu góður við mömmu á mánudagskvöldum. Þá er hún úthvíld á þriðjudögum þegar hún er að halda námskeiðið góða, það hvíslaði að mér lítill fugl að það væri barasta orðið fullt á námskeiðið, aldeilis flott hjá mömmu okkar

jæja bæ bæ bróðir besti og vertu duglegur í skólanum og boltanum
-stóri bróðir-

Nú áður en ég hef frásögnina þá get ég sagt ykkur frá því að mér líður vel. Það er gott að vera kominn „heim“ til Dusseldorf og samdaunast amstri dagsverksins. Dagsdaunninn samanstendur a margra tíma sjúkraþjálfun og svo er það vinnan. Maður verður eitthvað að láta sjá sig á skrifstofunni þótt margt sé nú hægt að vinna heiman frá.... 

Gaman var að koma heim hitta vini og vandamenn og umgangast fólkið sem manni þykir vænt um. 

 

Nú jæja en að sögunni, þetta er svo sem ekki merkileg saga þannig, hún er fyrir þá sem þekkja söguna, þ.e.a.s  „mína blogg sögu“. Hér kemur smá upprifun: E-n tímann í Oktober þá skrifaði ég um leigubílstjóra frá Afganistan sem ók mér til Kölnar eitt kvöldið. Þetta var frekar ungur arabi sem leggur stund á læknisfræði. Hann ók mér í ca:40 min og spjölluðum við um þetta klassíska... Vesturlönd vs. Mið Austrið....Trúarbrögð venjur og siði osfr... Það sem mér fannst merkilegt er að læknaneminn er alveg staðfastur í trú sinni um að Alah hafi skapað heiminn... manninn og konuna og allt saman, hann gaf sem sagt lítið fyrir þróunarkenninguna og vísindin. Allavega þetta kvöld var ég hress (búinn með nokkra „brúskís“) og lét hann fá símann hjá mér því hann ætlaði að láta mig fá DVD sem greindi frá og rökstuddi „Alah sköpunarkenningun“. Eitthvað mjög vísindalegt og skemmtilegt að hans frásögn, ég féllst á að tékka á því og svo kvöddumst við bara. „Salekum Salam“. Heilt yfir höfðum við átt gott spjall en hann hringdi samt aldrei, kannski átti ég að hringja í hann, aðalmálið ekkert varð úr því...

(Upprifjun líkur og sagan byrjar)

 

Fyrsta æfing eftir frí hjá liðinu var á föstudaginn, ég var ekki með á æfingu en mætti að heilsa upp á alla, segja deili af mér líkt og venja þykir… Á leiðinni heim fann ég til svengdar þannig ég ákvað að koma við á Arabísku veitingarhúsi og taka eitthvað með mér. Ég kem inn, panta eitthvað og bíð. Þeir matreiða allt ferskt á staðnum þarna þannig að ég þurfti að bíða talsverða stund. Þetta var þröngur staður og mjög heimilislegur, þarna húkktu dökkhærðir þéttskeggjaðir menn yfir tebolla og tóbaki. Aðrir voru að lesa arabísk dagblöð og einhverjir voru að matast, kannski svona 10 manns allt í allt. Ég var aðeins farinn að sjá eftir að hafa pantað þetta því þetta tók alveg djöfulli langan tíma. Ég reyni að stytta mér stundir með að skoða veggskreytingarnar, HVAÐ VAR ÞETTA !!!!! Skyndilega bregður fyrir mig andliti sem ég kannast við, maður skýst framhjá mér og gengur fyrir hornið. Var þetta leigubílstjórinn frá því í “den”…gott ef ekki…. Ég gjæist fyrir hornið….og aftur…gott ef ekki….En varla get ég gengið til hans og spurt hvort hann hafi munað eftir mér. Látum á það reyna. Fer í símann minn, stilli á „own number sending off“ og hringi í númerið hjá leigubílstjóranum. Ég legg við hlustir….og heyri ekki neitt, bíð aðeins lengur…og heyri ekki neitt. Jæja“false alarm” hugsa ég, enda ekki við öðru að búast. “ALLT Í EINU” byrjar einhver að kalla á arabísku, ógurlega hátt og títt…. Og ég heyri hratt fótatak… Lít ég fyrir hornið og er ekki kunnuglegi arabinn að koma hlaupandi að borðinu sínu. Lít ég á borðið liggur þar ekki víbrandi gsm – sími stilltur á Silent. Jahá… þetta hafði þá verið rétt munað hjá mér. Ég lagði á og síminn hans hætti að víbra. Arabinn með símann við eyrað og enginn á hinni línunni… “hralloo………HRALLOOOO!!!” og blótaði eitthvað sem ég skildi ekki.

Ég tók mig til, gekk upp að honum og mælti“ÞAÐ VAR ÉG SEM HRINGDI !!!”. Arabinn leit skellkaður á mig og hugsaði “WHAT A FUCK” eins og væri að lítilsvirða hann „að fara pikka fight”…..eða eitthvað.Svo allt í einu kveikti hann á perunni...“heyyyyyyyyy handballspieler og ble ble ble Larsson… no Svensson, wie heisst du noch mal? “... Endaði með því að ég fékk mér sæti og snæddi með honum. Á meðan var ég kynntur fyrir hinum skeggjuðu Homie-unum sem sátu yfir tebollunum, kokkinum og ég veit ekki hvað og hvað. Eftir matinn gerði ég mig líklegan til að borga fyrir mig, var ekki tekið í mál, “ekki að ræða það vinur…This one is on me” Þetta endaði á því að í vikunni lætur hann mig fá  DVD fræðslumyndinni og þar eftir hittusmt við yfir tebolla og “förum yfir stöðuna”…

 

Ég leyfi ykkur að fylgjast með. Bind vonir við það að hér séu ekki á ferðinni skipulögð arabísk glæpasamtök (mafia) sem einn góðan veðurdag hringja bjöllunni hjá mér.

“Hr.Michaelsson, mannstu þegar Hussein(eigandinn) bauð þér í mat um daginn, nú hefur runnið upp sá dagur sem þú þarft að endurgjalda honum þann greiða…!!!!”…”DÓÓÓ”

 

Bið að heilsa kæru vinir

Peace Out !

Þetta myndskeið var fyrir Dusseldorf Fans, en teknar voru upp jólakveðjur leikmanna... og við "útlendu leikmennirnir" tókum upp á útlensku...Hentar því fínt fyrir ykkur líka...Ég var á sjúkrabeði heima og komu því tökumennirnir heim til mín

smellið hér á linkinn

http://www.hsg-duesseldorf.de/download/xmas/xmas.php?spieler=m_m_m_maute256K_Stream.flv

Ef þið nennið ekki að downloda þessu þá óska ég ykkur hér með á skriflegan máta gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári.....vonandi sé ég ykkur sem flest yfir hátíðirnar

jólakveðja

-Markús Máni-

Hó Hó
Ég er ann að skrölta á hækjunum og fer í sjúkraþjálfun á hverjum degi. Leigubílstjórinn nær í um hálf tíu leytið og ég er kominn heim aftur svona rúmlega tvö. Það fara góðir 2 tímar í æfingar og svo rúmlega klukkutími í meðhöndlun. Ég er með svona sveif sem sest við og sný svo að öllum mætti í 40 min svona til að halda við brennslunni. Léttar spennuæfingar á fótinn sem er að jafna sig og svo duglegar lóðapumpur og maga crunches fyrir eftir búk. Ég ætti því að vera vel í stakk búinn að rifja upp gamla takta á Íslandi í janúar. Hvað er það ? Hvað annað en "Comebackið" mitt í hagkaupsbæklinginn.... og í þetta skipti verð ég á kassanum í 192 nærbuxum.....

Annars er fjölskyldan komin í heimsókn, komu í gær, friðurinn rofinn en engin er betri mamma. Annars var ég nú ekki að kvarta heldur áður en mamma kom því tryggingarnar sköffuðu mér húshjálp. Það kom til mín stelpa svona 3-4 sinnum í viku og sá um þessar helstu heimilsiðjur. Kaupa í matinn, þvo þvottinn og þrífa íbúðina...strákar ég veit hvað þið eruð að hugsa....en þetta er ekki ungfrú hvítarússland eða einhver dama í þeim dúr....

Pabbi kíkti í heimsókn síðustu helgi. Nice hjá okkur, fórum út að borða og svo var kíkt á næturlífið í Dusseldorf. Það var svo sem ekkert brolt á okkur, fórum bara á fínan stað og vorum þar frameftir, tók hann síðan á uppahálds kebap búlluna mína á heimleiðinni... „whole nine yards“ var búinn að gleyma hvað þetta er gaman, engar áhyggjur er samt ekki að fara detta í Paul Gasgoine eða e-d….

Fór í tvö jólaboð líka, eitt með liðinu, austurrískt hlaðborð og fínt bara…svo í gær var það með vinnunni, indverskt svona eins og austurlenska hraðlestinn… mjög fínt. Nú eftir matinn voru bossarnir komnir með rauða nebba og sýndu á sér sparihliðarnar, alltaf gaman af svoleiðis…

Jæja kæru vinir læt þetta duga í bíli, hendi inn jólakveðju fyrir jól…
-hækjustaur-….
Frekar ófyndið, breytum því í Máni Mix Magnum P.I…..

Góðan dag

 

„Þannig bar það að garði“

Eins og ykkur vinum og vandamönnum er eflaust kunnugt þá meiddist ég í leik á móti Lemgo ekki alls fyrir löngu. Í stökkinu þegar ég skoraði  annað markið var stuggað við mér í loftinu með þeim afleiðingum að ég kom illa niður og „pang“. hnéskelin út á hlið og innri liðbönd slitinn. Þetta er eins og gefur að skilja er síður en svo augnakonfekt, nú sérstaklega ef um er að ræða mans eigið hné. Það fyrsta sem flaug í gegnum hausinn var „dddjöfullinn maður.... að lend í þessu núna“!!!.

Næstur kom sársaukinn í fylgd með sjokkinu þannig að mér var ekki til setunar boðið og öskraði nokkrum sinnum fuck ! fuck ! fuck! og „Aaaaaarrrrrrrrrrrrr“.

Það kom læknir hlaupandi inn á gólfið og tók um fótin á mér. Hann talaði til mín blíðum rómi, eins og þetta væri bara stór flís. Við gerðum nokkrar æfingar á gólfinu og „flobb“ hnéskélin komin í heimahaga. Yfirvegað og rólegt lag læknisins var fyrsta hjálpin.

Við nánari rannsóknir þá fór þetta bara mjög vel, krossband stráheilt og brjóskið óskemmt.

„Hef ég sólunað lífi mínu“

Nú eftir fund og skoðanir með liðslækninum mínum í Dusseldorf . Var pantaður tími hjá „sérfræðingi“ í Köln. Nú þar sem líkaminn skiptir mig mjög miklu máli, ekki síður útaf boltanum þá vill maður auðvitað vera öruggur á því að maður sé góðum höndum. Til þessa að „runna“ smá background check á þessum „sérfræðingi“ þá hringdi ég í umboðsmanninn, sjúkraþjálfara og lét athuga þetta fyrir mig. Allstaðar var mér sagt að þetta væri gríðarlega fær læknir og mikill sóma maður. Nú þá var ekkert að vandbúnaði. Spítalinn kom vel fyrir sjónir, staðsettur í einhverskonar glerbyggingu, andyrið prýtt marmara, fallegt fólk í mótökulobbíinu og algjörlega laus við spítalalykt. Allt var líkara hóteli en spítala og þá á ég ekki við einhverja Cab inn sardínudós. Tja ég hugsaði með sjálfum mér, hingað kemur þá ríka fólkið til þess að fá bót meina sinna, bæði þeim líkamlegu og andlegu en lýtarlækningardeild var á efstu hæðinni. Við komuna á íþróttameiðslahæðinni var okkur vísað inn á skrifstouna Dr.Shaferhoffs. Hún státaði fáguðum en ekki of Íburðamiklum innréttingum, ljósir leðursófar, viðarpanell og fleiri svona krúsídúllur sem gáfu skrifstofunni stílhreint og magnfenglegt yfirbragð. En til þess að halda tengingunni við sportið var fallegt fussball-borð í einu horninu. Nú eins og venja er láta hetjur alltaf bíða eftir sér, þannig að við höfðum nægan tíma til þess að virða skrifstouna fyrir okkur úr sófunum meðan við biðum læknisins. Smám saman jókst eftirvæntingin að hitta þennan smekks og spennan magnaðist, hver er þessi últra spaði. Eftir ca 25. mínútur opnuðust dyrnar og inn kom vel útlýtandi maður í hvítum sloppi með liðað hár og ekki eldri en 35 ára gamall. Hann heilsaði okkur og byrjaði að skoða á mér hnéð, skrifa eitthvað niður og greina meiðslin.

Í huganum heyrði ég Eddie Murphy segja „Get a fuck out of here“...Váá það er aldeilis, svona ungur og svona mikill velgengni að hálf íþrótta þjóðin í þýskalandi þekkir þig. Respect ! Eins og í sápuóperu, Something about Mary sálf sinnum 10. Ég leit á umboðsmanninn og sá að hann var að hugsa það sama ég. Svo hugsaði ég “jæja krúsi… hvað ert þú eiginlega búinn að vera eyða þínum tíma í, ættir að taka þér þennan til fyrirmyndar, hann er ungur og búinn að ná langt í lífinu!” Damn right!. Læknirinn hélt áfram að skoða myndirnar og skrifa eitthvað niður, „er vont ef ég ýti hérna“ , “en ef ég geri þetta”. Hugsaði sig um og tók til máls.

„Nú jæja hr.Maute ég held að það verði ekki komist hjá því að skera þig. Það þarf að sauma saman liðpokann og innanvert liðband. En að sjálfsögðu er það yfirlæknirinn sem hefur lokaorðið, hann er að koma að skoða á þér hnéð. Ég er læknanemi og ákvað að skoða þig þar sem dr. Shaferhoff var ennþá upptekinn með öðrum sjúklingi”.

Og heilinn talaði til mín....“Jæja krúsi minn......þar stendur þá hnífurinn í kúnni”. Hinn eini sanni endurspeglaði ímynd sérfræðingsins,  hefði sómað sig sem frumform Platós af yfirlækni.

 

Ekki er allt sem sýnist í erindunum tveimur um flís og nema. Í business hefur verið talað um “fake it, til you make it”, ef til vill ekki siðferðislega fallegt en hefur eflaust gagnast mörgum í gegnum tíðina.

“Framhaldið”

Aðgerðin gekk mjög vel og spítalavistin reyndist afar þægileg. Það var búið um mig í einstaklingsherbergi með stóru sjónvarpi, dvd spilara og minibar. Nú svo var ég með matseðilinn á náttborðinu. Hefði sannarlega ekki fúlsað við því að lengja dvölina aðeins um nokkrar nætur svo framalega sem heilsa mín þyrfti ekki að líða fyrir.

“Mamma kom”

Nú mamma gerði sér ferð í heimsókn á þriðjudagskvöldið og var í tæpa viku. Mömmur eru einfaldlega bestar, pabbar leggja sig örugglega oft jafn mikið fram en eru ekki endilega með sömu tilfinningu og mæður. Annars þurfti ég nú að vinna upp hluti úr vinnunni og gat því ekki alveg helgað mig mömmu eins mikið og ég vildi, en við mæðginin vinnum þetta upp um jólin. Mamma gat þá gert sér nokkrar ferðir í miðbæinn undir því yfirskyni að kaupa jólagjafir. Hægt er að gera sér í hugalund hvernig það fór, vissulega gerði mamma jólainnkaup en ekki bara handa öðrum. En þannig á það líka að vera, maður á víst aldrei nóg af góðum skóm og þess háttar. Héldum smá matarboð og buðum nokkrum dusseldorfurum upp á lambalæri með brúnuðu kartöflum og meðlæti, skorti einungis malt og þetta eina sanna...

Ekki halda að ég sé farinn að fitna….. s & f !

 

Kveð að sinni kæru vinir

-Magnús Scheving-

Jæja talsvert er nú síðan að ég settist niður við skriftir. Ástæðan er einfaldlega sú að ég hef ekki komist í þetta, öllu heldur að segja þeim frítíma sem ég átti undanfarið nennti ég ekki að eyða í dagbókina

Eins og frómasinn sagði réttilega þá er mánuður síðan ég skrifaði eitthvað síðast þannig að ég gef mér smá tíma núna til að hafa þessa færslu ríflega. (Og þið sem nennið ekki að lesa langar greinar, ég skil ykkur....)

Yrkisefnið úr Blendernum:

Okkur i Dusseldorf hefur gengið mjög vel að undanfornu og erum búnir að koma mikið á óvart það sem af er tímabilinu. (búnir að koma öllum nema okkur sjálfum auðvitað á óvart .

Spiluðum fyriri rúmi viku í fyrsta skipit i nýju höllinni okkar. Flott höll þar sem áhorfendapallarnir eru á 2 hæðum hringinn i kringum keppnisgólfið. Alls passa í hana tæplega 4 þús mans á handbolta kappleik. En við sem sagt  bárum sigur úr býtum gegn „tékknesku“ liði Melsungen. Ég segi „tékknesku“ því þótt liðið sé þýskt og spili í þýsku Bundesligunni þá er þjálfari þess einnig landsliðsþjálfari Tékka og með liðinu spila einnig fjölmargir Tékkneskir landsliðsmenn. Ég skoraði 5 mörk í leiknum og spilað rúmar 40 min. Einn af línumönnunum okkar, grikkinn Koko lenti í því óhappi að nefbrotna ansi illa. Hann var færður með sjúkrabíl upp á spítala og þurfti að fara í aðgerð, því nef hans brotnaði á mörgum stöðum í einu. Kappinn mun því ekki leika með okkur í allavega 8 vikur eða svo. Já...þetta var ljótt að sjá hann engjast um á gólfinu með nefið molað mjölinu smærra.

Mú nú eftir leikinn tók Managerinn upp veskið með höfðingjabrag, enda ærin ástæða til. Ekki nóg með það að við unnum mikilvægan leik í harðri deildarbaráttu heldur reyndist þessi leikur dýrmæt promotion kynning á liðinu. Talsverðum fjölda af fyrirfólki hafði verið boðið á völlinn í von um að sælast í veski fyrirtækjanna og liðka hjólin fyrir viðskiptavild. Og viti menn, stemmninginn var góð, við unnum leikinn, boðsgestirnir í skýjunum og gourmet snytturnar í VIP herberginu reyndust sannkallað lostæti. Ef þetta hefði verið bandarísk bíómynd þá hefði sjónarspilið verið eitthvað á þá leið: Mr.Corporate Big Shot Guy  í „ESSSinu“ sínu, meðnuminn af stemmningunni með rautt nef og glampa í augunum kallar á managerinn okkar „Flatten ! I am highly impressed ! Call my secretary first thing on Monday morning and have her set up a meeting right this week! En jæja það kom að þessi gleðskapur varð langdreginn. Vinur minn Frank í Köln hafði boðið mér í samkvæmi þar í borg þannig að mér var ekkert að vanbúnaði en að drífa mig af stað.

Úr varð að ég samdi við leigubílastjóra um að aka mér til Kölnar. Þar sem þetta var um 40 mínútna ferð var tilvalið að kynnast aðeins bílstjóra mínum nánar. Samtöl milli leigubílstjóra og farþega oft tengd einlægni og trúnaði að einhverju leyti. Ef fólk ber sig eftir því þá er þetta ekki svona yfirborðkennt smaltalk. Náttúrulega áhugavert að þetta fólk er yfirleitt af kyngilegu þjóðerni og stundum stór furðulegt. En að bílstjóra mínum, hann reyndist vera frá Afganistan og strangtrúaður múslimi. Það fór ekki milli mála að „afganinn minn“ leið undan því ljósi sem vestrænir fjölmiðlar og hryðjuverkasamtök hafa að undanförnu varpað á þjóð hans og aðra þéttskeggjaða samlanda. Þetta reyndist hin viðkunnalegast náungi sem ók leigubíl til að drýgja tekjurnar en aðal viðfangsefni hans er læknisnámið. Fljótlega færðust umræðurnar yfir í trúarbrögðin og við skiptumst á skoðunum hvað varðar Islam og Bahaí trú. Það var í raun margt sameiginlegt með trúarbrögðunum tveimur. Hvað stimpluðu „skeggjuðu brjálaðu Allah! Allah! Kallanna“ varðar sem eru fastagestir á sjónvarpsskjánum voru afgreiddir, „Túlkunar erindi“ Kóransins.Samkvæmt leigubílstjóranum eru Islam í raun mjög umburðarlynd trúarbrögð, þá hvað önnur trúabrögð og lífsviðhorf mismunandi manna varðar. Ekki beint það sem fréttirnar segja okkur er það. Hann hafði áhugaverðar skyringar á mörgum málefnum, þar á meðal þessu svokallaða „kynjamisrétti“ sem vesturlandabúar vísa oft til..Hann sagði að megin ástæðan fyrir því að Íslamskar konur skuli samkvæmt trúnni hylja hörund sitt sé í rauninni mjög óveraldlega. Það er að segja svo þær séu nú örugglega metnar af umheiminum/karlmönnum samkvæmt innri verðleikum sínum, en ekki kynþokkafullri útgeislun og girnd karlmanna. Sannarlega „good intensions“ en má setja spurningu við það hvort Íslamskar konur eigi ekki rétt á því að njóta þess að sýna smá brjóstaskoru eða eitthvaö. Þ.e.a.s státa kvennleika sínum þegar þeim finnst það vera við hæfi.

Nú þegar leið á bílferðina varð mér sífellt ljósara hversu gríðarlega staðfastur „afganinn minn“ er í trú sinni. Vísindi vs.Trúarbrögð mikið hitamál í gegnum tíðina. Þar sem hann er læknanemi þá hélt ég nú kannski að hann sjálfur hefði þurft að díla við einhver vandamál þegar kom að þessum málefnum í læknanámi hans. Ég spurði hann því út í þróunarkenninguna, mannsins þ.e.a.s sem er  almennt lýst með myndinni sem synir apann a fjórum fótum, sem þróast að lokum uppréttan homo sapiens. Hann var alveg á því að Allah sjálfur hefði skapað heiminn í allri sinni dýrð og allt sem hann prýðir. Fyrir honum er þessi þróunarkenning ekkert nema bull osfr. Soldið hart fannst mér miðað við allar þær rökfærslur sem vísindin hafa lagt til sögunnar með steingervingum osfr.

Á þessum tímapunkti fóru að renna á mig tvær grímur varðandi þessa miklu trúrækni hans. Ég fann að ég hætti að hlusta á hann, sá bara munninn á honum hreyfast...staldraði við og hugsaði svo: Átti ég að heillast af þessari skilyrðislausri hreinni trú eða var þetta hreinlega að verða óhuggulegt. Í þann mund sem ég ætlaði að fara opna muninn á mér komum við á áfangastað og aðrir „mikilvægari“ hlutir en trúarbragðasaga tóku völdin með ómi sínum og ljósagliti. Því miður náði ég ekki að spyrja hann að því hver skoðun hans væri á því hvernig Allah sjálfur hefði orðið til ef hann skapaði heiminn. Gæti ímyndað mér að þetta sé svona hvort kemur á undan eggið eða hænan spurning, hr. Leigubílstjóri SKÁK !!!! En ég á þennan leik þá bara inni á næsta bílstjóra.

Nú partíið var fínt í gamalli villu í Florahverfi kölnar.

Á sunnudaginn voru svo Sigurrós að spila í Köln og íslensku NRW handboltarnir mættu á svæðið. Robbi, Gaui, Þóra og ég. Eitt tipp hérna, blaðafulltrúinn í liðinu mínu meilaði managementinu af Sigurrós fyrir einhverju síðan og spurði hvort við fengjum ekki frítt á tónleikana. Ég verandi íslenskur landsliðsmaður og þar fram eftir götunum, reyndist hið minnsta mál að setja okkur á gestalistann. Þannig kæru samlandar í útlöndum ! (...kannski fyrir utan kaupmannahöfn) um að gera að láta reyna á íslensku mysu-eða-blóðböndin. Sigur rós strákar þið eruð alltaf velkomnir á völlinn eða handboltaæfingu í Dusseldorf.

Jæja á Gay Metal inni fyrir næsta kafla.

Hlakka til að koma heim til Íslands í nokkra daga.

So long kæru vinir...

-Boris Spaskí-

 

 

Komiði sæl

Var að koma úr bíói af örugglega einni ömurlegustu mynd sem ég hef farið að sjá í Bíó.Ég fór með félaga mínum út að borða og við ákváðum spontant að skella okkur í bíó sem var rétt hjá. Þegar við sáum prógrammið sagðist hann hafa séð trailerinn á einni sem var á listanum og lofaði auglýsingin mjög góðu. Einhver áhugaverð rússnesk mynd í anda Matrix eða eitthvað svoleiðis, en þannig lýsti hann efnistökum myndirinnar. Eðlisávísun mín hringdi viðvörunarbjöllum og var ég ekki með góða tilfinningu fyrir þessari uppástungu, Ég ætlaði að “push-a” Broken Flowers en hún var ekki sýnd nema á þýsku þannig að ég ákvað að treysta hæfnismati vinar míns og fallast á uppástungu hans. Myndin byrjaði ágætlega en fljótlega tók ég eftir því að fólk fór að dæsa svona hneykslis dæsti í kringum mig í hvert skipti sem söguþráðurinn tók ódýra vindingu eða söguhetjan slapp fyrir ótrúlega tilviljun úr klóm hættunnar. Sumir löbbuðu út og vinur minn varð sífellt meira sorry yfri þessu öllu saman. Endirinn var skelfilegur og ég fann það á mér að bíógagnrýnindum hlakkaði til að setjast fyrir framan tölvuna og rífa þessa mynd í sig með niðrandi og lítillækkandi umsögnum.

En að öðru skemmtilegu, við unnum Snorra og félaga í GWD Minden í gær. Þykir leitt fyrir Snorra hönd að þeir hafi tapað, en eins dauði er annars brauð og svona er lífið í boltanum kalt og skorinort. Afar mikilvæg stig sem við kræktum okkur í og sendu okkur upp í 13 sæti deildarinnar.. Gaupi og Karen höfðu sótt son sinn og tengdadóttur heim og fylgdust með leiknum. Ánægjulegt var að hitta gömlu fósturforeldrana úr Eskihlíðinni og ræða málin. Dódó “frænka” var þó heima að sinna skólanum. Mér skildist á Snorra að Gaupi hafi leikið við hvern sinn fingur fyrir leikinn. Það sannaðist að gamla rauðskeggjaða liðstjóra legentið frá Bogdan-tímanum er enn greyptur í handboltamanna minnum. Gaupi fann fyrir þýska jafningja sína og vini frá fyrri árum í vip herberginu. Saman gátu herrarnir kitlað egóið og rifjað upp glæst ár frá tímumhandboltans þegar stuttbuxurnar voru efnislitlar og bláu special skórnir nýjasta nýtt.(betri handboltaskó fyrir bakið var ekki hægt að finna á þessum tíma, slíkt breakthrough þótti í þeim fjöðrunin. Og Gaupi er sleipur í þýskunni það eru orð að sönnu.

Eftir að hafa sigrað þetta kjallara einvígi og héldum við sigurreifir heim á leið, með “þýskan mjöð” (reyna að tala undir rós útaf börnunum) í´farteskinu og glaum & góða skapið alsráðandi. Mögnuð var heimleiðin, enginn var með almennilegan geilsadisk þannig að “Þýska-Slagara-Mixtape" rútubílstjórans varð fyrir valinu. Kasettan var spiluð allt of hátt í lélegum hátöluru rútunnar sem bjöguðu og brostu og réðu engan veginn við áfergju þeirra sem stjórnuðu hljóðstryknum.. Ofan í þessa hljóðmengun held ég að managerinn og aðstoðarmaður hans hafi fuðrað upp í heilu kartoni af sígarettum. En hver var svo sem með hugann við það þegar 2 önnur eins stig voru í höfn og sannarlega ærin ástæða til að halda upp á það.

Nú gleðin hélt síðan áfram niðrí bæ og hér komum við svo að fyrirsögninni. Þegar ég ferðast með leigubíl geri ég það oft að gamni mínu að gefa mig á tal við bílstjórana. Á heimleiðinni fékk ég tyrkneskan ekill og bað ég hann um að koma við á bestu Döner kebap búllunni í borginni. Það fór vel á með okkur á leiðinni. Ég spurði hann út í ýmislegt er viðkemur landsmönnum hans, T.d Veikleikann fyrir tjúnuðum bílum og hvað tyrkneskum mönnum þætti um það ef litla systir þeirra væri með þjóðverja. Nú þetta umræðuefni leiddi talið beint að blóð- og skaphita tyrkjanna og sagði ég honum sögu mína af tyrkneskum vespuseljendum sem ég hafði lennt upp á kant við. Þegar við komum á fyrsta áfangastað ákvað ég að bjóða honum upp á Döner. Nú þetta kvöld hafði ég ekki rakað skegg mitt í um 10 daga og var því orðinn loðinn og dökkur um vangann. Það kom mér mikið og skemmtilega á óvart þegar Kebap salinn hélt ég væri tyrki.spurðii mig á tyrknesku hvað ég vildi á dönerinn. Ég og leigubílstjórinn hlóum að þessu, en hann þó ekki eins mikið og ég. Því ég einn vissi ekki að liðsfélagar frá heimalandi mínu hafi áður góðlátlega gert grín að mér að ég sé tyrkjalegur ásýndum. Strákar og sérstaklega þú Bjarki, ég færi ykkur hér með staðfestinguna sem þið biðuð eftir og þar með á silfurfati þennan brandara á minn kostnað, “þú ert djöfulsins tyrki” J

Elsku vinir, kær kveðja frá big D,

-Herra Tyrkland 2005-

Var að horfa á box í sjónvarpinu í beinni áðan, þjóðverji að keppa við kana um heimsmeistaratitilinn í þungavikt. Allir mættir til hamborgar (höllinni sem ég tapaði leik í fyrir 2 vikum) þar á meðal Don King sem er promoter kanans. Fyrir slaginn voru flestir á því máli að þjóðverjinn væri mikill underdog í einvíginu, margir héldu að hann yrði rotaður í fyrstu lotunum. Það kom á daginn að þjóverjinn reyndist eitilharður djöfull og barðist eins og ljón, tapaði síðan í 9 lotu þegar mjög mjótt var á munum og báðir hefðu getað tapað. Eftir slaginn kom þjóðverjinn vel fyrir, bað alla “fans” afsökunar á því að hafa ekki unnið og að honum þætti þetta afar leiðinlegr. Mér fannst hann bara koma helvíti vel fyrir og góður íþróttamaður. Don King sagði “it was a great show, it was a great show, he fought like a lion and i was afraid my man Brewster was going to lose the title”...eitthvað í þá áttina allavega.

Nú strax eftir slaginn er svona talkround, þar sem þýskur Gísli Marteinn er með boxara og aðra sérfræðinga til að ræða slaginn...og hvað gera þeir. Byrja á því að drulla yfir þýska gæjann og segja að hann hefði átt að berjast meira og benda á hvað hann gerði vitlaust. Peningarnir eru mun meiri hérna í Þýskalandi og það eru kröfurnar greinilega líka. Mér finnst þetta samt too much...Þetta er einhver samanbitinn og bitur arfleið af tapinu í seinni heimsstyrjöldinni. Get over it!

 

Það er farið að hausta hér í Dusseldorf og gulu laufin farin að falla af trjánum. Veðrið er ennþá milt og gott. Keypti mér nýjan “notaðan” leddara á ebay til að vera betur undir mótorhjólahaustið búið... Jakkinn er aðeins í anda Mad Max en í henni er svona mótorhjólagengi vondu gaurarnir. Sú mynd og persónurnar hefðu ekki vakið eins mikinn áhuga hjá mér fyrir nokkrum árum, en þegar maður er búinn að segja sig inn í mótorhjólin þá finnst manni þetta vera meira spennandi. (Mikið af klassískum gömlum Kawasaki og Honda hjólum í myndinni).

Ég hef nú sett mig í eitt og annað í gengum tíðina, fengið æði eins og fólk á til. Einu sinni var ég með DJ æði, fór til Brooklyn og keypti mér Technis SL 1200MK2 plötuspilara. Rafmagnsgítarana þegar ég var í hljómsveit og tók þátt í músíktilraunum Gibson Les Paul. Setti mig inn í haglabyssubransan, rétt áður en ég framdi bankaránið.....nei fyrir skytteríið með veiðiklúbbnum Phil. Svo blundar áhugi á bílum, sérstaklega gömlum, t.d. Citroen DS eða Porsche 911.

Í dag er Dj ferillinn á enda...seldi allar græjurnar, hljómsveitinn Lagleysa farinn í vaskinn og gítarinn seldur

Blaðamaður var svo vænn að brenna fyrir mig á disk myndir af mér, bæði í leikjum og á mótorhjólinu. Verst er að ég hef ekki náð að kíkja á myndinar sjálfur því að geisladiskadrifið á tölvunni minni virkar ekki. Get vonandi fundið út úr þessu og komið einhverjum myndum á netið.. Er líka alltaf að fara kaupa mér nýja fartölvu, en kannski fæ ég eina í vinnunni þannig ég ætla aðeins að bíða með þetta.

 

Kate Moss í dópinu, eins og flestir vel-lesnir einstaklingar vita Markmaðurinn í liðinu mínu þekkir Toni Kukoc (fyrrv. NBA) þeir og hann segir að það séu 60% af NBA eikmönnunum að sjúga í nefið eða reykja cronic...."pæld´í því"....eftir Stebba Hilmars (hver fattaði þennan?)

hvað ætli séu margir í þýsku bundesligunni í ruglinu..!!?!     ”hóst hóst..sjjiiiiiiit”

Kær kveðja frá BIG D kæru vinir, engar áhyggjur af mér ávallt Stinnur og Flottur!

 -Max Máni Schmeling-

 

Búinn að vera ágætur tími í þýskalandi að undanförnu.

Spiluðum við Gummersbach á laugardaginn í KÖLNERARENA. Mesta krávd (áhorfendur) sem ég hef spilað fyrir eða um 14þús og 8hundruð. Töpuðum leiknum á síðustu mínútunum, hva á maður að segja síðustu 12 kannski.

Tónleikar í kvöld, Jay kay eða Jamiroquai. Vona að hann verði duglegur að spila gömlu lögin en ég verð að viðurkenna að nýju "Dynamite"plötuna þekki ég lítið. Vonandi spólar hann á sviðinu, bæði með moonwalkinu sem og sportbílunum. En fyrir þá sem vilja músík tip þá mæli ég með Stars og plötunni þeirra Set yourself on fire, mjög góð plata þar...

Jú svo er ég kominn með vinnu. 3M (www.mmm.com) Þetta fyrirtæki starfar á mörgum sviðum en er liklega þekktast fyrir gulu posted notes. Gott fyrir mig að höfuðstöðvarnar í ´Þýskalandi séu staðsettar í útjaðri Dusseldorf. Ég var ferskur á því og  opnaði atvinnuviðtalið óhræddur með góðum brandara. Markús : “Ég var nú vanur að gantast með það í skólanum að einn góðan veðurdag mundi ég taka yfir fyrirtækið 3M og bæta einu M-i við...sem sagt 4M”...og svo hó ég léttum hlátri. Og beið milli heims og helju eftir viðbrögðum Bossinns, spurningin var hvort honum fyndist þetta fyndinn brandari eða hrein og bein ókurteisi og því alls ekki viðeigandi.....hann horfið fyrst á mig með pókerfési, leit svo niður á CV-ið sem hann var með fyrir framan mig...sekúndurnar liðu hægt og það fóru að renna á mig tvær ískaldar grímur....en mér til mikils léttirs sprakk gæjinn úr hlátri. Ég held að það hafi bara tekið hann smá tíma að fatta að nafnið mitt sé 4M. Ég dæsti “hjúkkit” ofan í hálsmálið og hugsaði "simpson..you´ve done it again"

Annars var þessu viðtali komið á með klíku þannig að ég vissi að ég væri ekki að renna alveg blint í sjóinn...og það er ekki alveg rétt að ég hafi “opnað” starfsviðtalið með þessum brandara, það var til þess að auka frásagnargildið. “Þreifaði” auðvitað aðeins fyrir mér á gæjanum, alltaf gott að koma með nokkrar sögur úr boltanum svona til létta stemmninguna og brjóta ísinn. (Nú sér í lagi ef maður veit að Bossinn er mikill handboltaáhugamaður) Ég kem til með að vinna á markaðsdeildinni fyrir automotive framleiðsluna. Þannig að þeir sem vita um hvað ég skrifaði BS-ritgerðina vita að ég er á réttri hillu. Það verður gaman að takast á við þetta með boltanum

Jæja út í sólina og hjóla á æfingu...ætla reyna henda inn nokkrum myndum fljótlega.

Elsku vinir, kær kveðja frá Þysilþorpi...og gangi ykkur vel í kvöld strákar..

munið : "Stinnir og Flottir" !!!

 

                                         

Þetta er ljósmynd af þýskum leikara sem heitir Denis Moschitto, málið er að hann er alveg merkilega líkur góðum vini mínum úr boltanum.

                                              

             

Sjáiði strákar, þeir eru með sama töffara glottið og á góða vini okkar sem tók þátt í módelkeppninni hérna um árið

(Fyrir þá sem voru ekki með mér í handbolta vita náttúrlega lítið um hvað málið snýst, en ef þið hafið unnið hjá Securitas, í Keiluhöllinni , nú eða Hljómco þá gætið þið kannast við kauða, hann er nefnilega formaður Valmas í dag, orðinn helvíti massaður og mikilsmetinn í hestamannabransanum......Sannur þúsundhjalasmiður, öðlingur og ég veit ekki hvað og hvað,  fíat er heldur ekki nógu fínn bíll fyrir hann)

líf og fjör

Það er komin ný persóna í líf mitt. Mig langar til að segja ykkur vinum mínum frá henni sjálfur í stað þess að þið fréttið um samband okkar annarsstaðar frá.

Fyrstu kynni mín af þessari persónu voru í gegnum veraldarvefinn, hún er bresk en var þá búsett í fæðingarborg minni, henni Berlín. Hún kom fyrst til Dusseldorfar á miðvikudaginn en við höfðum mælt okkur mót strax þetta sama kvöld.

Ég tel mig ekki vera fordæmafullan einstakling en ég tel að rétt sé að greina frá því að vinkona mín er dökk á litinni. Það sem í daglegu tali er kallað “svört”. Ég veit ekki hvort það er sökum þess en það tók mig tíma að kynnast henni betur. Eftir því sem samverustundum okkar fjölgaði er óhætt að segja að ég og Bonnie eins og hún er kölluð höfum náð ákaflega vel saman. Því meira sem ég læri að þekkja talanda hennar, fas og hreyfingar, þeim mun meira vex væntumþykja mín á henni. Við náum sífellt betur saman og nálægðin milli okkar verður meiri dag frá degi. Ég vona auðvitað innst inni að hún beri sama hug til mín. Eins og hjá mörgum í tilhugalífinu hafa fallegustu stundir okkar verið á kvöldin. Það er sérstök tilfinning að vera í borg á hlýjum kvöldum. Andvarinn er hlýr & mildur og himinninn er stjörnubjartur. Þótt það sé líf í borginni, þá eru götur hennar nánast auðar og yfir henni hvílir rósemd og kyrrð næturinnar. Samspil þessara þátta og nærvera bonnie geta ekki annað en vakið hjá manni tilfinningar. Maður finnur fyrir því hve lítill maður er í samanburði við stóra borg, hve auðvelt er að týnast í henni og finna fyrir ljúfsárri tilfinningu einmannaleikans. En svo þegar ég skynja þetta... þá finn ég fyrir bonnie, ég finn fyrir þvi að hún kemur við mig milli fóta mér og ég að hún iljar mér í klofinu og á sálinni. Við myndum sterka heild og ég er ekki lengur einn.Já nú er ég viss um að bestu stundir okkar hafa verið á kvöldin. Þá höfum við haft næði og ró, lítið truflað okkur í því að skynja hvort annað. Ég veit ekki hvernig er best að lýsa þessum tilfinningum, en ég hef fundið nokkrar mis rómantískar samlíkingar.

Tilhlökkuninni til endurfunda okkar má líkja við, eftirvæntinguna eftir frönsku pylsunni í Laugardalnum eftir 3 tíma sund. Hver kannast ekki við að fá vatn í munninn áður en hann stingur fæti í laugina. Gleðinni, hinni hreinu kátínu og ærslum sem fylgja fyrstu stungunni í tæran og hlýjan sjó á suðrænum ströndum. Frelsið og tilfinningin að flytja að heiman, vera búinn í prófunum og allt sumarið framundan. Allt þetta og svo miklu meira gefur hún bonnie mér.....

Ég hef verið trúr og heiðarlegur í frásögn minni í einu og öllu, ég veit ekki hvort það kemur einhverjum á óvart en Bonnie er gerð úr málmi, hún er vélfákur minn. Ég ætla til skýringar að gera aðeins auðskiljanlegri grein á máli mínu, því ég veit að allavega mamma hefur verið að hugsa eitthvað annað þegar ég var að tala um “að ilja mér í klofinu osfr”. Frá byrjun: Sá auglýsingu á netinu, Triumph er breskt merki og týpan Bonneville. Það var maður í Berlín að bjóða hana til sölu.. Þetta með borgina, talanda & tilfinningar. Fyrir það fyrsta þá er það einu sinni þannig að æfinginn og auðvitað reynslan skapar meistarann. Reynslan kennir mér hvaða hljóð tengjast inngjöf, innsogi, kúplingu osfr. Aukinheldur verð ég leiknari við að stýra hjólinu. Hvað borgina varðar þá er það einfaldlega mjög góð tilfinning að keyra um auðar götur á mildu sumarkvöldi innan um bjarman frá auglýsingaskiltum, speglunum í búðargluggum við lýsingu götuljósanna. Þegar göturnar eru auðar og ljósin græn þá verða vegalengdirnar styttri og borgin virðist yfirsjáanlegri. Á mótorhjóli er yfirleitt alltaf til meiri kraftur sem maður veit að hjólið býr yfir en ekki er notast við .Bergmálið er meira þegar göturnar eru auðar, því lærist enn betur á hljóðin frá hjólinu. Þá komum við að klofhlutanum og ilnum þar. Nú...ég sem ökumaður sit ofan á hjólinu og er því praktískt með vélina staðsetta milli fótana. Þegar vélin er í gangi þá finnur maður fyrir titringi ásamt því að hún hitnar, þ.a.f.l geislar hún frá sér hita. Ef maður passar sig ekki þá er auvelt að brenna sig. Nú og að síðustu þá er lakkið á henni svart. Ég veit ekki hvort ég náði að blekkja ykkur en ég einfaldega fann til löngunnar að reyna og skrifa eitthvað með “óskýrum” hætti. Ég var að koma af mögnuðum tónleikum með Jimi Tenor, segi ykkur kannski betur frá þeim seinna. En á tónleikunum voru allir gestir dregnir inn í tjáningarform litarinnar kannski hafði það einhver áhrif....djúpur!!!  freyju-djúpur....góður laxness...

Kær kveðja elsku vinir, ykkar

-Úffe Ellemann Jensen-

Komiði sæl...long time no

ætla bara koma með stutt stadus report af mér.

Búnir að æfa 2 á dag alla virku daga vikunnar undanfarnar vikur. Helgarnar hafa síðan farið í æfingamót og hótelgistingar þar sem spilað er á móti missterkurm liðum. Það er laugardagskvöld núna o´g ég var að koma aftur til Dus. Á morgun er annar leikur og á mánudaginn spilum við við landslið kína. Svo á sunnudaginn eftir viku er fyrsti leikurinn í deildinnni á móti Nordhorn. VIð spilum næstum alla heimaleikina okkar á sunnudögum...what a drag....mis mis.

Annars er ég búinn að kaupa mér mótorhjól. Triumph Bonneville með nokkrum aukahlutum.

Fer fyrir rétt á mánudaginn útaf bílsslysinu fyrir ári (eða þegar keyrt var á mig sem fótgangandi vegfarenda).

Skrifa einhverja skemmtilega sögu fljótlega. Verð aðeins að dissa skriffinskuna hérna í þýskalandi og svo er ég með eitt og annað....NBA lífið hefur sína galla.....sé hvernig liggur á laxnesi

Með kveðju kæru vinir

mmmmmmmmmm

Ekki alveg sumarveðrið sem maður hefði vonast eftir, buinn ad vera i 12 daga og verd i ca viku i vidbot. Þá þarf ég að vera mættur út í skógarhlaupin og þetta helsta.

Búinn að nýta tímann vel fara i brudkaup, hitta vinina bæði þá gömlu og nýjum, KB Óliver, og aðra sem eru miðsvæðis, er að vinna í mótorhjólaprófinu. "HR-ingur" Grill í kvöld, Viðey var í gær og Snoop á morgun.

Er voða latur að skrifa núna enda í fríi, kaupi mér nýja tölvu í big D á næstunni og þá fer ég að semja "tónverkin"

Bless í bili kæru vinir og vonandi sjáumst við allir og allar.

-Rigningar Pési-

Deep tanadur eftir Mallorca. Tommi i heimsokn og aetlum ad runta adeins a morgun eftir goda helgi i DUS...DUS - Prague - Berlin - DUS - Amsterdam - London - Heim i brudkaupid hja Pardusnum. Hitti ANton fraenda i Shagaluf tar sem hann vinnur sem bartjonn. Hann hefur tad "Snuuuugt" tarna og byr med 5 odrum playboyum og mixa teir saman ut i eitt öll kvöld. Var tarna i 2 naetur og allmörg hanastel. Tolvan bilud tannig eg kemst ekki a netid heima, sit tvi i klistugri tyrkjasimabullu med windows 98...almost Lif og fjör Ef einhver veit um gott hotel i prague endilega latid mig vita. Med kvedju kaeru vinir Markus Mani